Zaproszenie do udziału w pielgrzymce

na Jasna Górę

28/05/2017

W dniach 9-10 czerwca odbędzie się kolejna już Ogólnopolska Pielgrzymka Akcji Katolickiej na Jasną Górę. To szczególne spotkanie z Maryją w roku 300-lecia koronacji wizerunku MB Częstochowskiej i 140. rocznicy objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie a także 100-lecia objawień Matki Bożej w Fatimie, będziemy przeżywać pod hasłem „Idźmy i głośmy z Maryją”.

W parafii Matki Boskiej Dobrej Rady w Zgierzu w dn. 10 czerwca 2017 roku, organizowany jest wyjazd na Ogólnopolską Pielgrzymkę Akcji Katolickiej na Jasną Górę. Zbiórka o godz. 7.15 ul. Marii Skłodowskiej-Curie 5 (Świetlica Środowiskowa).
W programie udział we Mszy Św. na Jasnej Górze oraz zwiedzanie Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Wielgomłynach. Koszt wyjazdu 35.00 złotych. Opiekun duchowy ks. proboszcz Andrzej Blewiński.

Zapisy w kancelarii 42/716 27 65 lub Marianna Strugińska 517 944 230

 

Program

10 czerwca – sobota-wyjazd godz. 7.30 –Zgierz u. Marii Skłodowskiej-Curie 5- Archikatedra Św. Rodziny w Częstochowie

10.30 Archikatedra Św. Rodziny w Częstochowie

- słowo prezes Zarządu KIAK, Urszuli Furtak

- słowo pasterskie J.E. Abpa Wacława Depo, Metropolity Częstochowskiego

- słowo J.E. Ks. Bpa Mirosława Milewskiego

- wystąpienia zaproszonych gości

- wręczenie medali „Za dzieło apostolstwa”

11.45 - przejście na Jasną Górę

12.45 - powitanie ze Szczytu Jasnogórskiego

- ojcowie paulini

- prezes KIAK Urszula Furtak

13.00 - Msza św. na Szczycie Jasnogórskim pod przewodnictwem i z homilią J.E. Bpa Mirosława Milewskiego, Krajowego Asystenta Akcji Katolickiej.

Po Mszy św. przejazd do Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Wielgomłynach.

Powrót do Zgierza.

Opis miejsc kultu religijnego które nawiedzimy oraz informacja na temat rocznic w roku 2017. Rok 2017 to tak naprawdę rok maryjny – Jako najważniejsze wydarzenia dla Kościoła w Polsce w nowym roku wymienia się trzechsetlecie Koronacji Obrazu Matki Bożej  na Jasnej Górze i 140. rocznicę objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie. Dodatkowo w łączności z Kościołem powszechnym obchodzić będziemy również trzechsetlecie objawień Matki Bożej w Aparecidzie i stulecie objawień Matki Bożej w Fatimie.

 

Archikatedra Świętej Rodziny w Częstochowie

Bazylika archikatedralna Świętej Rodziny w Częstochowie – neogotycka, trójnawowa świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w Częstochowie przy ulicy Krakowskiej.

Jest jedną z największych w Polsce i w Europie, wybudowana na terenie dawnego cmentarza z lat 1825–1898. Według zamierzeń kościół miał być monumentalną budowlą neogotycką, o długości około 100 m i wysokości wież sięgającej 80. Budowę rozpoczęto w 1902. Pierwszą Mszę św. odprawiono po sześciu latach, w 1908 W 1917 przy świątyni ustanowiono parafię Świętej Rodziny, a w 1925 stała się ona siedzibą biskupa częstochowskiego. W 1962 roku katedra uzyskała tytuł bazyliki mniejszej, a od 1992 jest archikatedrą kościołem metropolitalnym częstochowskiej prowincji kościelnej . Kościół wymurowano z cegły, na planie krzyża łacińskiego. Warto zwrócić uwagę na ołtarz główny w formie tryptyku, witraże , organy . W kościele znajdują się liczne kaplice boczne oraz krypta grobowa biskupów częstochowskich.

Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej - Jasna Góra to najważniejsze sanktuarium maryjne w Polsce.

Sanktuarium maryjne – ośrodek kultu religijnego Marii z Nazaretu, szczególnie jako Matki Bożej i Najświętszej Panny.

Sanktuarium w Częstochowie-zespół klasztorno--kościelny, składający się z bazylikowego kościoła, wieży z XVII w., przylegającej do kościoła gotyckiej kaplicy Najświętszej Maryi Panny oraz wczesnobarokowego klasztoru z Salą Rycerską i biblioteką, jest ujęty w czworobok murów obronnych, tzw. Fortalicium Marianum.

Całość to jedyny w swoim rodzaju zakątek tego regionu Europy, od wieków cel tłumnych pielgrzymek, miejsce zjazdów, konferencji, rekolekcyjnych dni skupienia. W 1931 r. papież Pius XI ustanowił dzień 26 sierpnia świętem Matki Bożej Częstochowskiej. Ojciec Święty Jan Paweł II w ciągu 25 lat pontyfikatu nawiedził Sanktuarium Jasnogórskie sześciokrotnie i przekazał mu kilkadziesiąt pamiątek. Do najcenniejszych należą, wiszące tuż przy Cudownym Obrazie, złota róża, złote serce i różaniec. Inne to między innymi papieska sutanna, oryginalne listy apostolskie, złoty pektorał, pamiątki z podróży do Afryki. W Kaplicy Cudownego Obrazu można także oglądać, przestrzelony pas, który, który Ojciec Święty miał na sobie podczas zamachu 13 maja 1981 r.

 

Cudowny obraz Matki Bożej Jasnogórskiej

Król Jan Kazimierz w 1656 r. obrał Maryję Jasnogórską za patronkę swojego królestwa. W 1717 r. wizerunek ukoronowano koronami papieża Klemensa XI. Nowe formy kultu maryjnego - Wielką Nowennę przed Tysiącleciem Chrztu Polski, Akt Oddania Narodu w Niewolę Maryi za wolność Kościoła oraz nawiedzanie wszystkich polskich parafii przez kopię obrazu - zainicjował prymas Polski Stefan kardynał Wyszyński.

Największym skarbem Jasnej Góry jest Cudowny Wizerunek Matki Bożej. Dzięki niemu Jasna Góra stała się w XV w. jednym z największych sanktuariów maryjnych w Polsce. Na Jasnej Górze nigdy nie odnotowano żadnych objawień maryjnych, jak to miało miejsce w innych sanktuariach. Siłą i tajemnicą, które do stóp Pani Jasnogórskiej przyciągają pielgrzymów, jest Jej Cudowny Obraz. Bez niego Jasna Góra byłaby tylko zbiorem budynków, pamiątek i dzieł sztuki, być może pięknym i bogatym, lecz martwym muzeum.

Według tradycji, Obraz Jasnogórskiej Pani miał malować św. Łukasz Ewangelista jeszcze za życia Najświętszej Panienki. Ta sama tradycja podaje nawet, że Obraz jest malowany na płycie stołu używanego przez świętą Rodzinę w Nazarecie.

W IV wieku św. Helena, matka cesarza Konstantyna Wielkiego, miała przywieźć ze sobą ten Obraz do Konstantynopola. Tam doznawał on wielkiej czci i był pomocą w chwilach zwłaszcza wielkich nieszczęść jak zaraźliwe choroby, epidemie itp. Około wieku IX czy X Obraz powędrował na północ, gdzie ostatecznie na stałe spoczął w zamku Bełzkim, na północny wschód od Lwowa, na Rusi Czerwonej.

W roku 1382 Władysław, książę Opola, w imieniu króla Ludwika Węgierskiego sprawował rządy na Rusi. Książę chcąc zabezpieczyć Obraz przed ewentualnym zbezczeszczeniem ze strony pogańskich Tatarów (raz podczas oblegania zamku Bełzkiego strzała tatarska wpadając przez okno kaplicy ugodzić miała w szyję Matki Bożej), postanowił przewieźć Obraz do Opola na Śląsk. Kiedy w drodze zatrzymał się na krótki odpoczynek w Częstochowie u podnóża, kościółka na Jasnej Górze, Matka Boża miała mu dać poznać Swą wolę, iż chce tutaj właśnie pozostać. Opolczyk pozostawił więc Obraz na Jasnej Górze, oddając go pod opiekę białym Ojcom Paulinom, sprowadzonym z Węgier w 1382 roku.

Charakterystyczną cechą, po której każdy rozpozna Obraz Jasnogórski, są blizny na twarzy Matki Bożej. Obraz Jasnogórski nosi na sobie znamiona ran i bólu. Ran tych, cięć na Obrazie jest wiele (na szyi, na twarzy i dwie pod prawym okiem). Jakby chciała powiedzieć nam Matka Boża, że jest Matką i Królową umęczonego i udręczonego przez wieki Narodu.

Po lewej stronie wizerunku umieszczone są insygnia Matki Bożej Królowej Polski berło i jabłko, wykonane w 1926 r. Po prawej stronie obrazu znajdują się: Złota Róża i złote wotum w kształcie serca z napisem „TOTUS TUUS” - przekazane przez Ojca Świętego Jana Pawła II w 1979 i 1982 r.

 

Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Wielgomłyńskiej

W miejscowości Wielgomłyny znajduje się przepiękne Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Pani Wielgomłyńskiej.

Wieś Wielgomłyny powstała najprawdopodobniej w XIV wieku. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1369 r. Była to wieś szlachecka. Do XV wieku należała do rodziny Koniecpolskich, którzy ufundowali tu klasztor Paulinów. Później Wielgomłyny dostały się w posiadanie Moszyńskich, od których odkupili je paulini, jednak podczas zaborów rząd pruski zabrał klasztorowi ziemię wielgomłyńską.
Metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak, wydał dekret, który oficjalnie zatwierdził świątynię pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika jako sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Bolesnej Pani Wielgomłyńskiej, tym samym potwierdził kult, jaki Matka Boża odbiera w świątyni.
Co warto zwiedzić?

Pomimo licznych przebudowań zachowało się w świątyni kilka elementów gotyckich. Należy do nich m.in. pełna bólu i cierpienia Pieta - rzeźba przedstawiająca Chrystusa zdjętego z krzyża na kolanach Najświętszej Maryi Panny. Portal znajdujący się u wejścia z kruchty bocznej kościoła powstał najpewniej w II połowie XV wieku. Nad otworem drzwiowym profil portalu wybiega pionowo w górę. Na polu kwadratowym minuskułą gotycką wypisane jest słowo „Jezus”.
Do wyposażenia gotyckiego należy też murowana mensa wielkiego ołtarza z antepedium i znajdująca się w kruchcie bocznej kropielnica, która niegdyś służyła za chrzcielnicę. Jednym z najbardziej znaczących elementów gotyckich w wielgomłyńskim kościele jest brązowa płyta nagrobna trzech członków rodziny Koniecpolskich. Obecnie wmurowana jest w ścianę wschodnią kaplicy Koniecpolskich.
Dziś wnętrze kościoła i klasztoru prezentuje się imponująco. Należy zwrócić uwagę na freski, przedstawiające historię klasztoru wielgomłyńskiego i Zakonu Paulinów. W XVIII-wiecznej dzwonnicy umieszczone są dwa dzwony z XV wieku. W przyklasztornym ogrodzie rośnie kilkusetletni dąb szypułkowy. Ma on 27 m wysokości, a jego obwód sięga 650 cm.

 

Kult Matki Bożej Bolesnej

Każdego 15. dnia miesiąca od maja do września odbywają się tu nabożeństwa z procesjami ku czci Matki Bożej Bolesnej. W maju dziękujemy Maryi za Jej obecność wśród nas i za Jej opiekę. W czerwcu - za dzieci i młodzież, składając jednocześnie podziękowanie za kończący się rok szkolny.

Przez cały rok w każdą środę odbywają się od lat nabożeństwa ku czci Matki Bożej, w czasie których wierni z parafii oraz pielgrzymi składają Matce Bożej swe prośby i podziękowania. Ludzie z całego świata za pośrednictwem Internetu polecają się matczynemu wstawiennictwu Maryi.

300 lat koronacji Matki Boskiej Częstochowskiej 8. IX.1717 - 8.IX.2017

Sejm ustanowił rok 2017 Rokiem 300-lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej.

"Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przekonany o szczególnym znaczeniu kultu maryjnego dla naszej Ojczyzny nie tylko w aspekcie religijnym, ale i społecznym, patriotycznym oraz kulturowym, ustanawia rok 2017 Rokiem 300-lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej" - czytamy w uchwale. Jak podkreślono, "uroczystość koronacyjna zjednoczyła wszystkie stany i była ogólnonarodową manifestacją wiary", a "akt uznający Maryję Królową Polski stał się punktem odniesienia dla zrywów narodowych, kształtowania się idei wolności oraz nadziei na duchowe odrodzenie". W uchwale czytamy ponadto, że "wizerunek Bogurodzicy na Jasnej Górze - otaczany czcią od ponad 600 lat - jest jednym z najważniejszych religijnych i materialnych skarbów narodowych". "Jasna Góra jako duchowa stolica Polski stanowi główny ośrodek tego kultu i pielgrzymowania na ziemi polskiej" - głosi dokument. (http://www.tvn24.pl)

Pierwsza koronacja Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej odbyła się 8 IX 1717 roku. Kształtowanie się idei królewskości Maryi w narodzie polskim, która swymi początkami sięga okresu średniowiecza, a ściślej - epoki jagiellońskiej. Królewskość ta w swej początkowej fazie rozwoju manifestowała się przede wszystkim
w ikonografii przedstawiającej Maryję jako Niewiastę obleczoną w słońce, u stóp której klęczeli władcy, składając w geście hołdu swe królewskie insygnia. Długosz w swym „Liber Beneficiorum” (IX,123) nazywa Bogarodzicę Jasnogórską „najdostojniejszą Królową świata i naszą”. Jasna Góra już wtedy objęła swym oddziaływaniem nie tylko niższe warstwy ówczesnego społeczeństwa polskiego, lecz także stała się celem pielgrzymek możnowładców, a nawet monarchów polskich zarówno z dynastii jagiellońskiej, jak i królów elekcyjnych. Składali oni Matce Bożej swe dary w postaci regaliów, np. Zygmunt II August ofiarował królewskie berło, Władysław IV w 1648 roku dwie korony na głowę Maryi i Dzieciątka, a wreszcie August II Sas w 1717 roku złotą, wysadzaną diamentami koronę, którą umieszczono nad Obrazem. Te prywatne formy osobistego oddania się Maryi, jak również powierzenie Jej w opiekę całego państwa znalazły swoje rozwinięcie w ślubach króla Jana Kazimierza złożonych w katedrze lwowskiej l kwietnia 1656 roku. Ślubowanie lwowskie można uważać za oficjalne ustanowienie Maryi Królową Polski, a ponieważ złożono je w związku ze zwycięską obroną Jasnej Góry, przeto tytuł Królowej Polski jeszcze bardziej przylgnął

Dopełnieniem ślubowań lwowskich była uroczysta koronacja Cudownego Obrazu w 1717 roku. W sposób liturgiczny usankcjonowano wtedy akt mający znaczenie polityczne. Maryja stała się faktyczną i pełnoprawną Władczynią Polski.

Idea królewskości Maryi nad narodem polskim przechodziła różne etapy swego rozwoju począwszy od form prywatnych oddania państwa w opiekę Maryi, aż do oficjalnego i potwierdzonego przez najwyższy autorytet kościelny uznania Jej za Królową Polski. 

Uroczystości koronacyjna była pierwszą, dokonaną poza Rzymem i Italią koronacją cudownego obrazu Matki Bożej. Pierwsza tego typu uroczystość odbyła się w Wiecznym Mieście w 1631 roku. Ostateczną decyzję o koronacji podjął papież Klemens XI, który ofiarował również drogocenne korony. Rektor krakowskiego kolegium jezuitów przypomniał że Polska czekała na tę koronację od 1382

Klemens XI w swej wielkiej łaskawości ofiarował koronę „Archithaumaturdze” Jasnogórskiej oraz udzielił wielkich odpustów biorącym udział w tej podniosłej uroczystości.         

Dzień koronacji - święto Narodzenia Matki Bożej, koronatorem był bp Szembek. Wybór koronatora nie był przypadkiem, gdyż na terenie diecezji chełmskiej, w której rządy sprawował właśnie bp Szembek, znajdował się zamek bełski - dawne miejsce przechowania Obrazu Matki Bożej. W dzień koronacji i przez całą oktawę na Jasnej Górze w dużym kościele oraz w kaplicy Matki Bożej odprawiono ogółem 3252 Msze św., nie licząc wielu celebrowanych poza sanktuarium. Pielgrzymom zaś rozdano 148 300 Komunii św.

Koronacja odbiła się szerokim echem w całej Polsce. Nadawano kościołom wezwanie Królowej Polski (pierwszym z nich jest kościół XX. Pijarów w Krakowie konsekrowany w 1728 r.) W ślad za jasnogórską koronacją nastąpiły inne wydarzenia, które przyczyniły się do umocnienia w narodzie polskim świadomości, że Maryja jest jego Królową. Wystarczy wspomnieć o powtórnej koronacji Obrazu w 1910 roku, złożeniu berła i jabłka królewskiego przez kobiety polskie w 1925 roku czy ozdobieniu Obrazu koronami milenijnymi 3 maja 1966 roku.

 

Objawienia Matki Bożej w Gietrzwałdzie

Gietrzwałd stał się sławny dzięki Objawieniom Matki Bożej, które miały miejsce dziewiętnaście lat po Objawieniach w Lourdes i trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Głównymi wizjonerkami były: trzynastoletnia Justyna Szafryńska i dwunastoletnia Barbara Samulowska. Obie pochodziły z niezamożnych polskich rodzin. Matka Boża przemówiła do nich po polsku.  

Matka Boża objawiła się pierwszy raz Justynie, kiedy powracała z matką z  egzaminu przed przystąpieniem do   I Komunii świętej. Następnego dnia "Jasną Panią" w postaci siedzącej na tronie z Dzieciątkiem Jezus pośród Aniołów nad klonem przed kościołem w czasie odmawiania różańca zobaczyła też Barbara Samulowska. Na zapytanie dziewczynek: Kto Ty Jesteś? Odpowiedziała: "Jestem Najświętsza Panna Maryja Niepokalanie Poczęta!" Na pytanie: Czego żądasz Matko Boża? Padła odpowiedź: "Życzę sobie, abyście codziennie odmawiali różaniec!".

Dalej między wieloma pytaniami o zdrowie i zbawienie różnych osób, dzieci przedłożyły i takie: "Czy Kościół w Królestwie Polskim będzie oswobodzony"? "Czy osierocone parafie na południowej Warmii wkrótce otrzymają kapłanów?" - W odpowiedzi usłyszały: "Tak, jeśli ludzie gorliwie będą się modlić, wówczas Kościół nie będzie prześladowany, a osierocone parafie otrzymają kapłanów

 

Objawienia Najświętszej Maryi Panny - Fatima

W chwili objawień Najświętszej Maryi Panny, Łucja de Jesus, Franciszek i Hiacynta Marto mieli po dziesięć, dziewięć i siedem lat. Cała trójka mieszkała w Aljustrel, w miejscu należącym do parafii fatimskiej. Objawienia miały miejsce na małym skrawku ziemi należącym do rodziców Łucji, nazywanym Cova da Iria, i znajdującym się dwa i pół kilometra od Fatimy na drodze do Leirii. Matka Boża ukazała się im na krzewie zwanym ilex, będącym karłowatą odmianą dębu, mierzącym nieco ponad metr wysokości.

Franciszek widział Maryję, lecz Jej nie słyszał. Hiacynta Ją widziała i słyszała. Łucja natomiast widziała, słyszała i rozmawiała z Nią.

Matka Boża podczas objawień w 1917 roku przekazała trojgu pastuszkom trzy tajemnice, zwane tajemnicami fatimskimi.

Tajemnica pierwsza: Wizja piekła

Widzenie to trwało tylko chwilę, lecz pełni byliśmy wdzięczności dla naszej Niebieskiej Matki, która już przed tym zapewniła nas, iż zabierze nas ze sobą do nieba. Gdyby nie to, chyba umarlibyśmy z przerażenia i trwogi. Następnie wznieśliśmy oczy ku Najświętszej Dziewicy, która odezwała się do nas z dobrocią połączoną ze smutkiem: "Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby ich ratować, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeśli zrobi się to, co ja wam mówię, wiele dusz zostanie uratowanych, nastanie pokój na świecie

Druga tajemnica: Niepokalane Serce Maryi
"Druga tajemnica odnosi się o nabożeństwa Niepokalanego Serca Maryi. Nasza Pani 13 czerwca 1917 r. zapewniła mnie, że nigdy mnie nie opuści i że Jej Niepokalane Serce będzie zawsze moją ucieczką i drogą, która mnie będzie prowadziła do Boga.

Trzecia część tajemnicy wyjawionej 13 lipca 1917 w Cova da Iria.
Po dwóch częściach, które już przedstawiłam, zobaczyliśmy po lewej stronie Naszej Pani nieco wyżej Anioła trzymającego w lewej ręce ognisty miecz; iskrząc się wyrzucał języki ognia, które zdawało się, że podpalą świat; ale gasły one w zetknięciu z blaskiem, jaki promieniował z prawej ręki Naszej Pani w jego kierunku; Anioł wskazując prawą ręką ziemię, powiedział mocnym głosem: Pokuta, Pokuta, Pokuta! I zobaczyliśmy w nieogarnionym świetle, którym jest Bóg: ?coś podobnego do tego, jak widzi się osoby w zwierciadle, kiedy przechodzą przed nim? Biskupa odzianego w Biel ?mieliśmy przeczucie, że to jest Ojciec Święty?. Wielu innych Biskupów, Kapłanów, zakonników i zakonnic wchodzących na stromą górę, na której szczycie znajdował się wielki Krzyż zbity z nieociosanych belek jak gdyby z drzewa korkowego pokrytego korą; Ojciec Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie zrujnowane i na poły drżący, chwiejnym krokiem, udręczony bólem i cierpieniem, szedł modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała napotykał na swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp wielkiego Krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy ugodzili go pociskami z broni palnej i strzałami z łuku i w ten sam sposób zginęli jeden po drugim inni Biskupi Kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz wiele osób świeckich, mężczyzn i kobiet różnych klas i pozycji. Pod dwoma ramionami Krzyża były dwa Anioły, każdy trzymający w ręce konewkę z kryształu, do których zbierali krew Męczenników i nią skrapiali dusze zbliżające się do Boga. Tuy-3-1-1944."


Matka Boża z Aparecidy

Matka Boża z Aparecidy (Nossa Senhora de Conceição Aparecida) – święta patronka Brazylii, reprezentowana przez postać Matki Bożej znajdującej się w Bazylice Matki Bożej, w mieście Aparecida, w stanie São Paulo, w Brazylii. 12 października jest dniem wolnym od pracy w Brazylii, ze względu na święto ku czci Matki Bożej z Aparecidy.

Historia Matki Bożej sięga 1717 roku, kiedy to trzech rybaków Domingos Garcia, Filipe Pedroso i João Alves zostało wysłanych przez lokalne władze w poszukiwaniu ryb w rzece Paraíbie. Po nieudanych poszukiwaniach przybyli do miejsca zwanego Porto Itaguaçu.

João Alves zarzucił sieci i wyłowił rzeźbę Matki Boskiej. Jednak figurka nie była kompletna, nie posiadała głowy. Rybak zarzucił ponownie sieci i wyłowił głowę. Po tym zdarzeniu - jak głosi legenda - rybacy złowili wiele ryb.

Według najnowszych badań figurka została wyrzeźbiona przez Frei Agostino de Jesus, mnicha z São Paulo, miała 40 cm wysokości i powstała około 1650 roku. Większość czasu spędziła pod wodą, czemu zawdzięcza swój ciemny kolor. W roku 1904 figurkę zaczęto przedstawiać z koroną.

Przez następne 15 lat figurce zaczęli oddawać hołd rybacy, ich rodziny oraz sąsiedzi. Kult Matki Bożej zaczął się rozprzestrzeniać, zaczęły roznosić się pogłoski o wielu modlących się, których modlitwy zostały wysłuchane. Rodziny rybaków wybudowały małą kaplicę, która okazała się za mała, gdy kult zaczął się rozprzestrzeniać po całej Brazylii. W 1734 roku wikariusz Guaratinguetá wybudował kaplicę na wzgórzu Coqueiros, do której od około 1745 roku zaczęły napływać pielgrzymki wiernych. Liczba pielgrzymów rosła i w roku 1834 rozpoczęto budowę starej Bazyliki.

W 1928 roku wioska, która powstała u podnóża kościoła, otrzymała prawa miejskie.

W 1930 Matka Boża z Aparecidy została patronką Brazylii.

 

Akcja Katolicka

Akcji Katolickiej nie wymyślono z dnia na dzień. Akcja jest to czyn religijny, który towarzyszy Kościołowi od samego początku jego istnienia. Już w Dziejach Apostolskich i Listach Apostolskich występuje sporo wzmianek o świeckich apostołach, którzy razem z biskupami i kapłanami troszczyli się o zbawienie dusz bliźnich oraz o szerzenie chrześcijaństwa. Zanim w 1928 r. papież Pius XI ostatecznie określił zadania i cele Akcji, apostolstwo świeckich zawsze towarzyszyło ewangelizacyjnej misji Kościoła, nie miało jednak określonych jasno zadań i struktur organizacyjnych.

Papież Pius X wezwał świeckich do brania czynnego udziału w różnych działaniach na rzecz dobra Kościoła, społeczeństwa i jednostki. Mają one na celu zbawienie dusz i rozszerzenie Królestwa Bożego wśród wiernych, ich rodzin i w społeczeństwie. Środkami do realizacji tych zadań jest praktykowanie cnót chrześcijańskich, szerzenie Ewangelii oraz spełnianie miłosiernych uczynków. W ten sposób Chrystus ma być wprowadzony do rodzin, szkół, społeczeństwa. Całe to działanie ma odbywać się w ścisłym współdziałaniu z Kościołem. Pius X zajął się również organizacją struktur Akcji.

Członkowie AK to świeccy apostołowie, gorliwi, ofiarni, szukający sprawy, a nie siebie, zdolni do pracy i poświęcenia się dla niej. Temu ma służyć ich dojrzałość wewnętrzna i moralna, duchowe wyrobienie, życie zgodne z wyznawaną wiarą. Ludzie Akcji to katolicy z przekonania, czynni apostołowie, którzy swoje powołanie realizują poprzez modlitwę, pokutę, zadośćuczynienie i dobry przykład.

Spotkania Parafialnego Akcji Katolickiej w parafii Matki Boskiej odbywają się w drugą środę miesiąca po Nowennie do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy-godz. 18.30.Miejsce spotkania Dom Duszpasterski –I piętro ul. Marii Skłodowskiej Curie 5 . Zapraszamy osoby chętne przyjdź czekamy na Ciebie-II środa miesiąca. Katechezy prowadzi ks. Proboszcz Andrzej Blewiński.

Materiały zebrała Marianna Strugińska-Felczyńska