Październik 2017

Przez cały miesiąc odprawiane są Nabożeństwa Różańcowe.

Różaniec to modlitwa tak bardzo droga w pobożności Maryjnej. Ta forma pobożności ludowej, którą z prostotą dziecka odnosimy do Maryi jako Anua Caeli – Bramy Niebios, kierując do Niej, niby w przyjaznej konwersacji, nasze powtarzające się wezwanie; pozwalamy się wprowadzić w kontemplację Tajemnic czyli w obręb dziejów historii naszego Zbawienia, rozważanych w świetle Jej obecności. To Ona pozwala nam przechodzić przed wielkimi wydarzeniami z życia Jezusa, tak jakby się nakładały na zwyczajne zdarzenia naszego życia. To rodzaj duchowej telewizji. (św. Jan Paweł II – 7 maja 1981)

 

1.10. niedziela

26. NIEDZIELA ZWYKŁA

Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dziewicy i doktora Kościoła

Święta Teresa od Dzieciątka Jezus: Miłość jest wszystkim; Święty to ktoś, kogo najbardziej interesuje miłość.
Święta Teresa urodziła się 2 stycznia 1873 r. w Alencon (Francja) jako ostatnia z dziewięciorga dzieci Zelii Guerin i Ludwika Martin (beatyfikowani razem 19 października 2008 roku). Jej ojciec był zegarmistrzem, a matka - koronkarką. Rodzice byli ludźmi pobożnymi i doświadczonymi przez cierpienie, bo wcześniej zmarło im czworo dzieci. Gdy Tereska skończyła 8 lat, rozpoczęła naukę w szkole klasztornej sióstr benedyktynek. 13 maja 1883 r. została uzdrowiona z ciężkiej choroby za wstawiennictwem Matki Bożej. Odtąd zapragnęła uczynić wszystko, aby ratować ludzi grzesznych. Modliła się żarliwe o nawrócenie mordercy i doczekała się jego przemiany zanim został wykonany wyrok. Święta z Lisieux ukazuje nam istotę świętości. Ona, która tyle się nacierpiała, zawsze pamiętała o tym, że jej powołaniem nie jest cierpienie lecz miłość: „Wtedy to zawołałam z największą radością: O Jezu, moja Miłości, nareszcie znalazłam moje powołanie: moim powołaniem jest miłość. Znalazłam już własne miejsce w Kościele. W sercu Kościoła, mojej Matki, ja będę miłością. W ten sposób będę wszystkim i urzeczywistni się moje pragnienie.”
Święta Tereska przypomina nam również i to, że nasza miłość do Boga powinna być nierozerwalnie związana z miłością do człowieka. Nie można kochać Boga, nie kochając tych, których On kocha nieodwołalnie, czyli ludzi, którzy pojawiają się na naszej drodze i którzy noszą w sobie godność dzieci Bożych oraz wielki głód miłości. Święta od Dzieciątka Jezus kochała szczególnie tych, którzy oddalali się od miłości i cierpieli. Do takich ludzi należą w naszych czasach uzależnieni. Jest ich coraz więcej i cierpią coraz bardziej. To nie przypadek, że twórca ruchów trzeźwościowych w Europie — irlandzki duchowny, ks. Matt Talbot - był duchowo związany najbardziej właśnie ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus. Święta Tereska od Dzieciątka Jezus upewnia nas o tym, że Bogu można zawierzyć zawsze i wszystkich: tych, których najbardziej kochamy i tych, którzy cierpią, bo jeszcze nie kochają i nie przyjmują miłości.

św. Remigiusz, biskup

św. Roman Hymnograf, diakon

Zbiórka ofiar na tacę na potrzeby Wyższego Seminarium Duchownego

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ MUZYKI


2.10. poniedziałek

świętych Aniołów Stróżów

Dlaczego nie oddać się świadomie pod opiekę własnego Anioła Stróża i nie prosić go o pomoc w tym, co nas przerasta lub przeraża, choćby było tak banalne jak budzenie? Nie lękajmy się także posyłać go do osób, które liczą na naszą pomoc. Ojciec Pio zachęca do tego każdego z nas: „Możesz przysłać swego Anioła Stróża o każdej porze dnia i nocy, ponieważ zawsze jestem szczęśliwy, przyjmując go”. Przebywanie w obecności aniołów jest bowiem prawdziwym szczęściem.
„Aniele Boży, Stróżu mój,
Ty zawsze przy mnie stój.
Rano, w wieczór, w dzień i w nocy
Bądź mi zawsze ku pomocy.
Strzeż duszy i ciała mego
I doprowadź mnie do żywota wiecznego”. Amen.

Chociaż może ta modlitwa kojarzy się z dzieciństwem i dziećmi, przekonanie o istnieniu i obecności Aniołów, w tym również Aniołów Stróżów, jest jednym z ważnych elementów naszej wiary. Aniołowie są duchami stworzonymi przez Boga dla Jego chwały i pomocy ludziom. Ci, którym Bóg zleca opiekę nad ludźmi, są nazywani Aniołami Stróżami. Opieka ta trwa przez całe nasze ziemskie życie. Każdy z nas ma swojego, "osobnego" Anioła Stróża.
Pismo Święte nie pozostawia wątpliwości co do istnienia aniołów, posłańców Bożych, którzy uczestniczą w dziejach zbawienia człowieka. Te czysto duchowe istoty pośredniczą między Bogiem a ludźmi. Nauka o nich jest oparta przede wszystkim na dwóch fragmentach Biblii. W psalmie 91 czytamy:
Niedola nie przystąpi do ciebie, a cios nie spotka twojego namiotu, bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień.

 

3.10. wtorek

św. Franciszek Borgiasz, prezbiter

św. Chrodegang, biskup

bł. Kolumban

Józef Marmion, prezbiter

135. rocznica urodzin Karola Szymanowskiego

3.10.1882 w Tymoszówce na Ukrainie urodził się Karol Szymanowski, zmarł 29 marca 1937 w Lozannie w Szwajcarii. Polski kompozytor, pianista, pedagog i pisarz
Wraz z Grzegorzem Fitelbergiem, Ludomirem Różyckim i Apolinarym Szeluto należał do grupy kompozytorów Młodej Polski. Jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskich XX wieku.
W 1922 r. kompozytor zakochał się w Zakopanem, do którego w kolejnych latach regularnie przyjeżdżał. Wówczas także skupił się na polskiej muzyce ludowej, głównie kurpiowskiej oraz podhalańskiej, tworząc m.in. balet Harnasie, pantomimę Mandragora op. 43, Pieśni kurpiowskie, Stabat Mater op. 53, operę Król Roger, cykl pieśni Słopiewnie. W 1930 r. przeniósł się na stałe do Zakopanego. Jego ostatnie utwory to: Litania do Marii Panny op. 59, Koncert skrzypcowy nr 2 op. 61, Symfonia nr 4 op. 60, Dwa mazurki op. 62 na fortepian

 

4.10. środa

Św. Franciszka z Asyżu, zakonnika

Św. Franciszek z Asyżu, właśc. włos. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu (ur. 1181 lub 1182 w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, a pośrednio także klarysek i tercjarzy, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, uważany za prekursora ekologii. Jest przepięknym wzorem do naśladowania nie tylko dla swojego pokolenia.

 

5.10. czwartek

bł. Rajmund z Kapui, prezbiter

bł. Albert Marvelli

bł. Franciszek Ksawery Seelos, prezbiter

bł. Bartolo Longo
W Łodzi uroczystość Głównej Patronki Naszego Miasta św. Faustyny Kowalskiej, dziewicy

79. rocznica śmierci Św. Faustyny

Św. Faustyna - Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 r. w rolniczej rodzinie z Głogowca k/Łodzi jako trzecie z dziesięciorga dzieci. Dwa dni później została ochrzczona w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Kazimierza w Świnicach Warckich (diecezja włocławska). Nadano jej wówczas imię Helena. Kiedy miała siedem lat, po raz pierwszy usłyszała w duszy głos wzywający do doskonalszego życia. W 1914 r. przyjęła I Komunię świętą, a dopiero trzy lata później rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. Mimo dobrych wyników uczyła się tylko trzy lata, potem musiała zrezygnować, aby pomagać matce w domu. W szesnastym roku życia opuściła dom rodzinny, by na służbie u zamożnych rodzin w Aleksandrowie, Łodzi i Ostrówku zarobić na własne utrzymanie i pomóc rodzicom. Przez cały czas bardzo pragnęła życia zakonnego, ale rodzicom powiedziała o swoich zamiarach dopiero w 1922 r. Ojciec jednak nie wyraził zgody, motywując odmowę brakiem pieniędzy na wyprawę wymaganą w klasztorach. W lipcu 1924 r., kiedy Helena z koleżankami uczestniczyła w zabawie w parku Wenecja koło łódzkiej katedry, Pan Jezus przemówił do niej i polecił niezwłocznie pojechać do Warszawy i wstąpić do klasztoru. Helena postanowiła nie wracać do domu i postawić rodziców przed faktem dokonanym. O tym planie powiedziała tylko siostrze, z którą była, i pierwszym pociągiem przyjechała do Warszawy. Tu następnego dnia zgłosiła się do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy ul. Żytniej. Musiała jednak jeszcze rok przepracować w Warszawie, aby odłożyć pieniądze na skromną wyprawę. 1 sierpnia 1925 r. została przyjęta do Zgromadzenia. Postulat odbywała w Warszawie, a nowicjat w Krakowie, gdzie w czasie obłóczyn zakonnych razem z habitem otrzymała imię Maria Faustyna. Od marca 1926 r. Bóg doświadczał siostrę Faustynę ogromnymi trudnościami wewnętrznymi; wiele przecierpiała aż do końca nowicjatu. W Wielki Piątek 1927 r. zbolałą duszę nowicjuszki ogarnął żar Bożej Miłości. Zapomniała o własnych cierpieniach, poznając, jak bardzo cierpiał dla niej Jezus. 30 kwietnia 1928 r. złożyła pierwsze śluby zakonne, następnie z pokorą i radością pracowała w różnych domach zakonnych, m.in. w Krakowie, Płocku i Wilnie, pełniąc rozmaite obowiązki. Zawsze pozostawała w pełnym zjednoczeniu z Bogiem. Jej bogate życie wewnętrzne wspierane było poprzez wizje i objawienia.
W zakonie przeżyła 13 lat.
22 lutego 1931 r. po raz pierwszy ujrzała Pana Jezusa Miłosiernego. Otrzymała wtedy polecenie namalowania takiego obrazu, jak ukazana jej postać Zbawiciela, oraz publicznego wystawienia go w kościele. Mimo znacznego pogorszenia stanu zdrowia pozwolono jej na złożenie profesji wieczystej 30 kwietnia 1933 r. Później została skierowana do domu zakonnego w Wilnie. Na początku 1934 roku zwróciła się z prośbą do artysty-malarza Eugeniusza Kazimierskiego o wykonanie według jej wskazówek obrazu Miłosierdzia Bożego. Gdy w czerwcu ujrzała ukończony obraz, płakała, że Chrystus nie jest tak piękny, jak Go widziała. Dzięki usilnym staraniom ks. Michała Sopoćko, kierownika duchowego siostry Faustyny, obraz został wystawiony po raz pierwszy w czasie triduum poprzedzającego uroczystość zakończenia Jubileuszu Odkupienia świata w dniach 26-28 kwietnia 1935 r. Został umieszczony wysoko w oknie Ostrej Bramy i widać go było z daleka. Uroczystość ta zbiegła się z pierwszą niedzielą po Wielkanocy, tzw. niedzielą przewodnią, która - jak twierdziła siostra Faustyna - miała być przeżywana na polecenie Chrystusa jako święto Miłosierdzia Bożego. Ksiądz Michał Sopoćko wygłosił wówczas kazanie o Bożym Miłosierdziu.
W 1936 r. stan zdrowia siostry Faustyny pogorszył się znacznie, stwierdzono u niej zaawansowaną gruźlicę. Od marca tego roku do grudnia 1937 r. przebywała na leczeniu w szpitalu na krakowskim Prądniku Białym. Wiele modliła się w tym czasie, odwiedzała chorych, a umierających otaczała szczególną modlitewną pomocą. Po powrocie ze szpitala pełniła przez pewien czas obowiązki furtianki. Starała się bardzo, by żaden ubogi nie odszedł bez najmniejszego choćby wsparcia od furty klasztornej. Wywierała bardzo pozytywny wpływ na wychowanki Zgromadzenia, dając im przykład pobożności i gorliwości, a zarazem wielkiej miłości.
Chrystus uczynił siostrę Faustynę odpowiedzialną za szerzenie kultu Jego Miłosierdzia. Polecił pisanie Dzienniczka poświęconego tej sprawie, odmawianie nowenny, koronki i innych modlitw do Bożego Miłosierdzia. Codziennie o godzinie 15:00 Faustyna czciła Jego konanie na krzyżu. Przepowiedziała także, że szerzona przez nią forma kultu Miłosierdzia Bożego będzie zabroniona przez władze kościelne. Dzięki s. Faustynie odnowiony i pogłębiony został kult Miłosierdzia Bożego. To od niej pochodzi pięć form jego czci: obraz Jezusa Miłosiernego ("Jezu, ufam Tobie"), koronka do Miłosierdzia Bożego, Godzina Miłosierdzia (godzina 15.00, w której Jezus umarł na krzyżu), litania oraz święto Miłosierdzia Bożego w II Niedzielę Wielkanocną.
W kwietniu 1938 r. nastąpiło gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia siostry Faustyny. Ksiądz Michał Sopoćko udzielił jej w szpitalu sakramentu chorych, widział ją tam w ekstazie. Po długich cierpieniach, które znosiła bardzo cierpliwie, zmarła w wieku 33 lat - 5 października 1938 r. Jej ciało pochowano na cmentarzu zakonnym w Krakowie-Łagiewnikach. W 1966 r. w trakcie trwania procesu informacyjnego w sprawie beatyfikacji siostry Faustyny, przeniesiono jej doczesne szczątki do kaplicy Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. S. Faustyna została beatyfikowana 18 kwietnia 1993 r., a ogłoszona świętą 30 kwietnia 2000 r. Uroczystość kanonizacji przypadła w II Niedzielę Wielkanocną, którą św. Jan Paweł II ustanowił wtedy świętem Miłosierdzia Bożego. Relikwie św. siostry Faustyny znajdują się w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie mieści się sanktuarium Miłosierdzia Bożego odwiedzane przez setki tysięcy wiernych z kraju i z całego świata. Dwukrotnie nawiedził je również św. Jan Paweł II, po raz pierwszy w 1997 r., a po raz drugi - 17 sierpnia 2002 r., aby dokonać uroczystej konsekracji nowo wybudowanej świątyni w Krakowie-Łagiewnikach i zawierzyć cały świat Bożemu Miłosierdziu. W niedzielę, 4 października 2009 roku, nastąpiło uroczyste przekazanie relikwii św. Faustyny dla naszej archikatedry. Wprowadzenia relikwiarza dokonał ks. Wiesław Potakowski, proboszcz parafii św. Faustyny w Łodzi. Relikwiarz zawiera fragment kości Patronki naszego miasta. Relikwie przekazały Siostry Matki Bożej Miłosierdzia z Krakowa. W tym roku przypada 91. rocznica objawień Pana Jezusa Helenie Kowalskiej, późniejszej Siostrze Faustynie. Od 2005 r. św. Faustyna jest patronką naszego miasta.

 

6.10. piątek

św. Brunon Kartuz, opat

bł. Jakub Alojzy de San Vitores, prezbiter i męczennik

św. Maria Franciszka od Pięciu Ran Pana Jezusa, dziewica

bł. Innocenty z Berzo, prezbiter

 

7.10. sobota

św. Justyna z Padwy, dziewica i męczennica

Najświętszej Maryi Panny Różańcowej

Dzisiejsze wspomnienie zostało ustanowione na pamiątkę zwycięstwa floty chrześcijańskiej nad wojskami tureckimi, odniesionego pod Lepanto (nad Zatoką Koryncką) 7 października 1571 r. Sułtan turecki Selim II pragnął podbić całą Europę i zaprowadzić w niej wiarę muzułmańską. Ówczesny papież - św. Pius V, dominikanin, gorący czciciel Matki Bożej - usłyszawszy o zbliżającej się wojnie, ze łzami w oczach zaczął zanosić żarliwe modlitwy do Maryi, powierzając Jej swą troskę podczas odmawiania różańca. Nagle doznał wizji: zdawało mu się, że znalazł się na miejscu bitwy pod Lepanto. Zobaczył ogromne floty, przygotowujące się do starcia. Nad nimi ujrzał Maryję, która patrzyła na niego spokojnym wzrokiem. Nieoczekiwana zmiana wiatru uniemożliwiła manewry muzułmanom, a sprzyjała flocie chrześcijańskiej. Udało się powstrzymać inwazję Turków na Europę.
Pius V, świadom, komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej i zezwolił na jego obchodzenie w tych kościołach, w których istniały Bractwa Różańcowe. Klemens XI, w podzięce za kolejne zwycięstwo nad Turkami odniesione pod Belgradem w 1716 r., rozszerzył to święto na cały Kościół. W roku 1883 Leon XIII wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie "Królowo Różańca świętego - módl się za nami", a w dwa lata później zalecił, by w kościołach odmawiano różaniec przez cały październik.

Dzień Modlitw o Świętość Kapłanów

Bazylika Archikatedralna – godz. 10.00

Ku czci św. Faustyny, Patronki Łodzi

Msza św. w kościele św. Faustyny (Plac Niepodległości) o godz. 18.00, po której wyruszy procesja z relikwiami Świętej ulicami Łodzi do Bazyliki Archikatedralnej. Od 2005 roku św. Faustyna Kowalska jest Patronką Łodzi. Helena Kowalska posłuszna woli zmartwychwstałego Chrystusa wyruszyła z naszego Miasta w świat, aby stać się wielką Apostołką Boga, który jest pełen miłosierdzia.


8.10. N

27 NIEDZIELA ZWYKŁA
XVII DZIEŃ PAPIESKI

Hasłem XVII Dnia Papieskiego, będą słowa „Idźmy naprzód z nadzieją”. Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia” planuje również konkurs akademicki im. Bp. Jana Chrapka na najlepszą pracę magisterską i najlepszą rozprawę doktorską, inspirowaną nauczaniem Jana Pawła II.

Dzień Papieski od roku 2001 obchodzony jest w polskim Kościele rzymskokatolickim jako dzień wdzięczności, łączności duchowej ze św. Janem Pawłem II i promocji jego nauczania. Przypada w niedzielę przed 16 października – rocznicą wyboru kardynała Karola Wojtyły na następcę Świętego Piotra.
Koordynatorem przedsięwzięć jest Fundacja "Dzieło Nowego Tysiąclecia". W trakcie Dnia Papieskiego zbierane są pieniądze na stypendia dla zdolnej polskiej młodzieży z niezamożnych i ubogich rodzin.
Dnia 16 października 1978 roku, arcybiskup krakowski kardynał Karol Wojtyła jako pierwszy kardynał z Polski, został wybrany papieżem i przybrał imię Jana Pawła II. Został pierwszym po 455 latach biskupem Rzymu, niebędący Włochem. Również w tym dniu, 16 października 2002 roku, Jan Paweł II wprowadził do Różańca Tajemnice Światła.

Zbiórka ofiar do puszek na Fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia

św. Pelagia, męczennica

 

9.10. poniedziałek

św. Ludwik Bertrand, prezbiter

święci Cyryl Bertram i Towarzysze, męczennicy

Abraham, patriarcha

bł. Wincentego Kadłubka, biskupa

Bł. bp. Wincenty Kadłubek (po 1150-1223 r.) Urodził się w miejscowości Karwów pod Opatowem. Co do jego pochodzenia istnieją sprzeczne informacje - że wywodził się ze średniego rycerstwa, z rodu Różyców (pieczętujących się herbem Poraj lub Róża); albo, że był synem chłopa o przydomku Kadłub (stąd przydomek Kadłubek).
Pierwsze nauki pobierał w szkole w Stopnicy i Krakowie, a później studiował w Bolonii i Paryżu, gdzie jako jeden z pierwszych Polaków uzyskał tytuł magistra, inaczej mistrza (dzisiaj doktora).
Od 1194 r. pełnił funkcję prepozyta kolegiaty w Sandomierzu i zapewne wtedy, za namową króla Kazimierza Sprawiedliwego, napisał większość Kroniki polskiej. Dzieło składające się z czterech ksiąg spisane po łacinie, jest dziś głównym źródłem na temat historii Polski w pierwszych wiekach.
W 1207 r. zgodnie z ówczesnym zwyczajem został wybrany biskupem krakowskim. Brał udział w Soborze Laterańskim IV, na którym wprowadzono obowiązek rocznej spowiedzi i wielkanocnej komunii świętej, jak również zaostrzono przepisy odnośnie do małżeństwa i celibatu kapłanów.
Z nieznanych powodów w 1218 r. zrezygnował z biskupstwa i wstąpił do zakonu cystersów w Brodnicy (dziś Jędrzejowie). Legenda mówi, że kiedy szedł pieszo z Krakowa, mnisi powitali go ok. kilometr od klasztoru, o czym przypomina usypany później na tym miejscu Kopiec Spotkania.

 

10.10. wtorek

święci męczennicy Dionizy, biskup, i Towarzysze

św. Jan Leonardi, prezbiter

bł. Maria Angela Truszkowska, dziewica

święci męczennicy Daniel i Towarzysze

św. Jan z Bridlington, prezbiter

św. Tomasz z Villanova, biskup

św. Paulin z Yorku, biskup

 

10-16. 10.

OBCHODY ROKU TADEUSZA KOŚCIUSZKI

kulminacją obchodów ma być Krakowski Tydzień Kościuszki, zaplanowany na 10-16 października 2017 r.


11.10. środa

św. Aleksander Sauli, biskup

św. Bruno I Wielki z Kolonii, biskup

św. Jana XXIII, papieża  (Angelo Giuseppe Roncalli)

Urodził się 25.11 1881, zmarł 3.06. 1963. Beatyfikowany 3.09.2000r przez Jana Pawła II, kanonizowany 27.04.2014 razem z Janem Pawłem II przez Papieża Franciszka.
Największym wydarzeniem pontyfikatu Jana XXIIII było zwołanie II Soboru Watykańskiego. Podjął on również ogromne wysiłki na rzecz ekumenizmu. Utworzył sekretariat jedności chrześcijan. Udzielał się także w reformie liturgii: zatwierdził nowy brewiarz i mszał, a także wprowadził do kanonu mszalnego wspomnienie św. Józefa.
Jego ostatnia publiczna wypowiedź drogą radiową została skierowana do pątników zgromadzonych w sanktuarium Matki Bożej Piekarskiej w Piekarach Śląskich. Zmarł niedługo potem na Watykanie 3 czerwca 1963 o 19.49.

50. rocznica śmierci Haliny Poświatowskiej

11.10.1967 zmarła w Warszawie Halina Poświatowska, poetka, urodziła się 9 maja 1935 w Częstochowie.
Największy wpływ na jej przyszłe życie i zdrowie wywarły 4 dni podczas wyzwolenia rodzinnego miasta. Zaczęło się ono 15 stycznia 1945. Rodzice zdecydowali, że schronią się w piwnicy. Trzy dni Halina spędziła w tym zimnym i wilgotnym pomieszczeniu. Czwartego dnia Częstochowa była wolna, ale Halina zachorowała, a choroba pozostawiła po sobie nieodwracalne skutki. Bakterie paciorkowca, atakując organizm, spowodowały zapalenie stawów i w konsekwencji powstanie wady serca. W 1967 stan jej zdrowia był bardzo zły, dlatego podjęto decyzję o kolejnej operacji serca, tym razem w Warszawie, osiem dni po której, 11 października, zmarła w wyniku powikłań zakrzepowo-zatorowych.
Grób Haliny Poświatowskiej i jej męża Adolfa znajduje się na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.

 

12.10. czwartek

bł. Jan Beyzym, prezbiter

św. Serafin z Montegranaro, zakonnik

św. Edwin, król
456 lat praw i powinności mieszkańców Łodzi

456 lat temu 12 X 1561 – biskup włocławski Jakub Uchański wydał dokument określający prawa i powinności mieszkańców Łodzi

Święto ku czci Matki Bożej z Aparecidy

Matka Boża z Aparecidy (Nossa Senhora de Conceição Aparecida) jest patronką Brazylii, Figura Matki Bożej znajduje się w Bazylice w mieście Aparecida. Jest ta dla Brazylijczyków dzień wolny od pracy. Kościół powszechny w tym roku obchodzi 300- lecie objawień Matki Bożej z Aparecidy.

 

13.10. piątek

bł. Aleksandra Maria da Costa, dziewica

św. Teofil z Antiochii, biskup

bł. Honorata Koźmińskiego, prezbitera

ROK 2017 ROKIEM BŁ. HONORATA KOŹMIŃSKIEGO z racji 100. rocznicy jego śmierci

Wacław Koźmiński urodził się w rodzinie inteligenckiej w 1829 r. w Białej Podlaskiej. Maturę uzyskał w Płocku. Studiował na wydziale budownictwa przy Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Jego młodzieńcze lata cechowała obojętność wobec Boga. Pod zarzutem przynależności do spisku politycznego został aresztowany i osadzony w X pawilonie Cytadeli warszawskiej. W więzieniu zachorował na tyfus. Po jedenastu miesiącach więzienia został zwolniony. Przeżycia więzienne radykalnie zmieniły jego stosunek do Boga. Po ukończeniu studiów wstąpił do klasztoru kapucynów (1848), przyjmując imię zakonne Honorat. Wyświęcony na kapłana w 1852 roku. Był wybitnym kaznodzieją oraz znanym spowiednikiem. Swoją głęboką religijnością i troską o człowieka zjednywał wielu ludzi dla Chrystusa. O. Honorat założył szereg zgromadzeń zakonnych - do dziś istnieją trzy zgromadzenia habitowe: felicjanki - powołane razem z bł. Marią Angelą Zofią Truszkowską (wspomnienie 10 października), serafitki, kapucynki, i czternaście bezhabitowych, tzn. utajonych przed carskim zaborcą, który po kasacie klasztorów nie dopuszczał do ich odrodzenia się czy powstawania nowych. Zgromadzenia o. Honorata podejmowały prace charytatywne i apostolskie m.in. wśród młodzieży szkolnej i rzemieślniczej, w fabrykach, wśród ludu wiejskiego, w przytułkach dla ludzi starych i upośledzonych. Po powstaniu styczniowym skasowano klasztor, w którym przebywał. Zakonników, wśród nich i o. Honorata, wywieziono do Zakroczymia. Ostatecznie osiadł on w Nowym Mieście nad Pilicą. Wyczerpany pracą apostolską, zmarł w opinii świętości 16 grudnia 1916 roku. Beatyfikował go Jan Paweł II (1988).

 

13-15.10.

Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski

377. ZEBRANIE PLENARNE KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI w Lublinie

 

14.10. sobota

Pielgrzymka Kół Różańcowych

św. Kalikst I, papież i męczennik

św. Małgorzata Maria Alacoque, dziewica

bł. Radzim Gaudenty, biskup

św. Jan Ogilvie, prezbiter i męczennik

Pielgrzymka Kół Różańcowych do Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej

Kolegiata Łaska, godz. 11.00.

Ogólnopolska Pielgrzymka artystów do Sanktuarium św. Brata Alberta w Krakowie

Z racji obchodów ROKU ŚW. BRATA ALBERTA

Dzień Edukacji Narodowej

Święto Nauczycieli obchodzone w Polsce. W innych państwach Światowy Dzień Nauczyciela (ONZ) obchodzony jest 5 października

 

15.10. niedziela

28. NIEDZIELA ZWYKŁA

Uroczystość Rocznicy Poświęcenia Kościoła Katedralnego

W Bazylice Archikatedralnej: Uroczystość Rocznicy Poświęcenia Kościoła Katedralnego

BUDOWĘ KOŚCIOŁA PW. ŚW. STANISŁAWA KOSTKI W ŁODZI rozpoczęto na początku XX w. Kamień węgielny pod nową świątynię wmurował arcybiskup warszawski Wincenty Chościak-Popiel 16 czerwca 1901 r. Uroczystej konsekracji świątyni, którą w 1920 r. podniesiono do rangi katedry, dokonał 15 października 1922 r. biskup łódzki Wincenty Tymieniecki przy współudziale arcybiskupa warszawskiego kardynała Aleksandra Kakowskiego i biskupa włocławskiego Stanisława Zdzitowieckiego. W 1924 r. w katedrze łódzkiej Jezus objawił się św. Faustynie Kowalskiej, nakazując jej, by udała się do Warszawy, gdzie wstąpi do zakonu. W czasie II wojny światowej katedrę zamknięto, ograbiono i zamieniono na składnicę wojskową. Zrabowano m.in. największy dzwon, "Zygmunt". Po wyzwoleniu spod niemieckiej okupacji katedrę przywrócono do użytku sakralnego i rozpoczęto jej remont. W maju 1971 r. w katedrze wybuchł pożar, który całkowicie zniszczył dach i naruszył sklepienia. Ocalały mury i wieża świątyni. Dzięki szybkiej odbudowie oddano ją do użytku wiernych już w grudniu 1972 r. W 1989 r. św. Jan Paweł II nadał katedrze łódzkiej tytuł bazyliki mniejszej.
DIECEZJA ŁÓDZKA została utworzona w 1920 r. na mocy bulli Benedykta XV Christi Domini. Liczyła wówczas zaledwie 5 dekanatów. Jej pierwszym biskupem został Wincenty Tymieniecki. W 1925 r. Pius XI bullą Vixdum Poloniae unitas powiększył obszar diecezji. W 1992 r. św. Jan Paweł II bullą Totus Tuus Poloniae Populus ustanowił dotychczasową diecezję ŁÓDZKĄ ARCHIDIECEZJĄ podległą bezpośrednio Stolicy Apostolskiej.
W 2004 r. utworzono METROPOLIĘ ŁÓDZKĄ, do której włączono także diecezję łowicką.
Obecnie metropolitą łódzkim jest abp Grzegorz Ryś.
W diecezji pracują również biskupi pomocniczy Ireneusz Pękalski i Marek Marczak oraz seniorzy arcybiskup Władysław Ziółek i biskup Adam Lepa. Patronem archidiecezji jest św. Józef, Oblubieniec NMP. W 218 parafiach podzielonych na 35 dekanatów pracuje blisko 600 kapłanów diecezjalnych i prawie 200 zakonnych. Teren ponad 5 tys. km kwadratowych zamieszkuje ponad 1,5 mln osób.
JAN PAWEŁ II W ŁODZI. W 1987 r. podczas IV pielgrzymki do Polski św. Jan Paweł II nawiedził Łódź. W katedrze łódzkiej spotkał się z przedstawicielami świata nauki. W czasie Mszy św. na lotnisku Łódź-Lublinek, połączonej z udzieleniem I Komunii świętej, papież pozdrowił m.in. łódzkie rodziny: Moje najszczególniejsze pozdrowienie kieruje się do łódzkich rodzin z tego miasta i całej diecezji. Nasze dzisiejsze spotkanie, związane z pierwszą Komunią świętą waszych dzieci, jest wielkim świętem chrześcijańskich rodzin. Zawsze tak było w naszej polskiej tradycji, która od tysiąca lat ukształtowała się na tej ziemi jako tradycja chrześcijańska. Rodzina zawsze była - i nadal pozostaje - tym ludzkim środowiskiem, pierwszym i podstawowym, do którego Bóg przychodzi przez wielkie sakramenty naszej wiary, poczynając od chrztu świętego. Małżonkowie, którzy dają ludzkie życie swoim dzieciom tu na ziemi, zapraszają do ich serc, do całej swojej wspólnoty, Dawcę życia wiecznego.

św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła

Św. Teresa z Ávili urodziła się 28 marca 1515 r. w Hiszpanii w wielodzietnej rodzinie o tradycjach kupieckich. Kiedy miała 12 lat, przeżyła śmierć swojej matki. Wtedy po raz pierwszy zawierzyła swoje życie Maryi, obierając ją za swoją Matkę i Opiekunkę. Mając 20 lat, wstąpiła do Zakonu Karmelitanek w Ávili. Przełomowym momentem jej życia była ciężka choroba. Zachorowała na malarię, a podczas jednego z ciężkich ataków uznano ją nawet za zmarłą. Jej bliscy byli pewnie, że nie żyje i przygotowali dla niej nawet grób. Teresa odzyskała jednak przytomność i wkrótce poprawiło się jej zdrowie. Postanowiła dokonać reformy swojego zakonu, tak, aby siostry wróciły do surowego życia z pierwszych wieków chrześcijaństwa. W 1562 r. otrzymała zgodę na założenie nowego Zakonu Karmelitanek Bosych. Zakładała i wizytowała nowe zakony. Mimo swej wielkiej aktywności prowadziła bogate życie wewnętrzne. Przeżywała wiele mistycznych uniesień i ekstaz modlitewnych. Spisała swoje doświadczenia życia wewnętrznego, między innymi w „Autobiografii”, „Drodze do doskonałości” i „Wewnętrznym zamku”. Książki te stały się szybko wielkimi podręcznikami modlitwy i życia duchowego dla wielu ludzi. Szczególnie znana jest jej droga do doskonałości, która wiedzie przez tzw. siedem komnat. Była zaprzyjaźniona ze św. Janem od Krzyża. Razem służyli odnowie zakonów karmelitańskich. Zmarła w 1582 r. mając 67 lat. Została beatyfikowana przez papieża Pawła V w 1614 r. Kanonizacji Teresy dokonał Grzegorz XV w 1622 r. Szczególnym wyróżnieniem zasług Teresy było ogłoszenie jej doktorem Kościoła. Dokonał tego Paweł VI w 1970 r. Św. Teresa oraz św. Katarzyna ze Sieny zostały pierwszymi kobietami, które dostąpiły tego zaszczytnego tytułu.

48. rocznica śmierci Sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCP

Założyciela Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus (15.10.1969)

Ojciec Anzelm od św. Andrzeja Corsini przyszedł na świat 24 lutego 1884 r. Gdy Maciej miał 11 lat, ojciec oddał go do konwiktu Karmelitów Bosych w Wadowicach, gdzie jednym z jego wychowawców był św. Rafał Kalinowski. W 1901 r. wstąpił do zakonu Karmelitów Bosych. W sumie przez ponad 40 lat piastował różne urzędy w zakonie. Przez ostatnie prawie dziesięć lat przebywał w Łodzi, gdzie do końca, jak potrafił, starał się być czynny, służąc zarówno współbraciom, jak i współsiostrom w Karmelu, lecz nade wszystko troszczył się o założone przez siebie Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, przygotowując je do samodzielnego życia, gdy on będzie musiał odejść do wieczności. Głównie opracowywał na nowo i przystosowywał do wskazań Soboru Watykańskiego II konstytucje zgromadzenia. Ojciec Anzelm zmarł 15 października 1969 r., w uroczystość Reformatorki i Matki Karmelu - św. Teresy od Jezusa, Doktora Kościoła, której przez całe życie starał się być wiernym synem, uczniem i naśladowcą. Proces beatyfikacyjny Sługi Bożego w Archidiecezji Łódzkiej rozpoczął się 2 lutego 2002 r.

Światowy Dzień Dziecka Utraconego

Dzień Dziecka Utraconego ma pokazać całemu społeczeństwu, że obok ludzi szczęśliwych, którzy mogą cieszyć się swoimi dziećmi, są też tacy rodzice, którzy przeżywają ból po odejściu swoich dzieci.
Sami ze Sobą to działająca przy Fundacji ŻYCIE grupa wsparcia. Wielu rodziców, którzy doświadczyli straty dziecka – w wyniku poronienia, wypadku, choroby, aborcji czy samobójstwa pozostają sami ze swym doświadczeniem. Czy trzeba o nim mówić? Czy należy tylko wspólnie o tym milczeć? Co właściwie pozostaje? Co wtedy się czuje? Samotność, rozpacz, poczucie odrzucenia, winy, zagubienia, krzywdy czy niesprawiedliwości? Osierocony rodzic pozostaje przecież rodzicem. Jak zobaczyć siebie w tej nowej, trudnej sytuacji?
Często ból narasta i nie wiadomo już, co robić i dokąd się udać po pomoc. Przede wszystkim nie zostawaj w swojej samotność. Nie wahaj się zatem skorzystać z oferowanej przez nas profesjonalnej pomocy psychologicznej. KONTAKT: psycholog@zycie.lodz.pl tel. 601 050 208

Międzynarodowy Dzień Białej Laski - Międzynarodowy Dzień Niewidomych

Obchodzony na świecie również pod nazwą Międzynarodowego Dnia Białej Laski

200. rocznica śmierci Tadeusza Kościuszki

15.10.1817 W szwajcarskiej Solurze zmarł Tadeusz Kościuszko, generał, Naczelnik powstania 1794 r., ur. 1746. Sejm RP ustanowił z tej okazji ROK 2017 ROKIEM TADEUSZA KOŚCIUSZKI.

 

16.10. poniedziałek

św. Gerard Majella, zakonnik

św. Gaweł (Gall), opat

bł. Józef Jankowski, prezbiter i męczennik
Św. Jadwiga Śląska - patronka pojednania polsko-niemieckiego

Pochodząca z Bawarii św. Jadwiga Śląska (ur. między 1178 a 1180 - zm. przed 14 października 1243) należy do najpopularniejszych świętych w Polsce, zwłaszcza na Śląsku, ale także w Austrii, Czechach, Niemczech, na Węgrzech. Pochodziła z Bawarii. Jako 12-latka poślubiła Henryka, syna Bolesława Wysokiego, a od 1202 r. była księżną śląską. Urodziła sześcioro dzieci, z których czworo zmarło w młodym wieku.
Żyła w wielkiej ascezie, ufundowała wiele szpitali i przytułków dla ubogich oraz klasztor cysterek w Trzebnicy. Henryk stał się pod jej wpływem wzorowym władcą katolickim. Po przyjściu na świat dzieci Jadwiga i Henryk złożyli w obecności biskupa ślub wstrzemięźliwości, a książę na znak pokuty zapuścił brodę – skąd jego przydomek: Brodaty.
Po śmierci męża przeniosła się do ufundowanego przez siebie klasztoru, gdzie żyła w wielkim umartwieniu
Czczona jako patronka Śląska i Polski, małżeństw i chrześcijańskich rodzin została też uznana za patronkę pojednania polsko-niemieckiego.
Jan Paweł II, odwiedzając w 1983 roku Wrocław, powiedział o niej, że jest w dziejach Polski i w dziejach Europy postacią graniczną, która łączy ze sobą dwa narody: niemiecki i polski: “Łączy na przestrzeni wielu wieków historii, która była trudna i bolesna. (...) Wśród wszystkich dziejowych doświadczeń pozostaje przez siedem już stuleci orędowniczką wzajemnego zrozumienia i pojednania". 16.10. Pn 39. rocznica wyboru Kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową 39. rocznica wyboru Kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową (1978). Papież, Polak przyjął imię Jana Pawła II.

 

17.10. wtorek

Św. Ignacego antiocheńskiego, biskupa i męczennika

Św. Ignacy był trzecim biskupem Antiochii (która obecnie znajduje się w Turcji), od roku 70 do 107. To w Antiochii, gdzie istniała kwitnąca wspólnota chrześcijańska, uczniowie po raz pierwszy zostali nazwani chrześcijanami. Z "Historii kościelnej" Euzebiusza z Cezarei dowiadujemy się, że Ignacy z powodu świadectwa, jakie dawał o Chrystusie, został skazany na pożarcie przez dzikie zwierzęta. Miało się to dokonać w Rzymie. Eskortowany z Antiochii do stolicy imperium, na miejscach postojów kontynuował swoje apostolskie dzieło, nauczając i pisząc listy do Kościołów w Efezie, w Magnezji, Kalii, Filadelfii i Smyrnie.
Według Benedykta XVI tym, co charakteryzowało św. Ignacego i jego nauczanie, było głębokie dążenie do zjednoczenia z Chrystusem i życia w Nim. Dlatego też w liście do Rzymian prosił, ażeby nie przeszkadzali mu być naśladowcą pasji jego Pana i Boga. W nauczaniu o Kościele św. Ignacy podkreślał znaczenie braterskiej jedności, budowanej wokół osoby biskupa, któremu słusznie przysługuje szacunek i oddanie, ale który też ponosi szczególną odpowiedzialność za wiarę powierzonej mu wspólnoty i za świadectwo miłości Boga i bliźniego. Ignacy sam określał się człowiekiem, któremu powierzone zostało zadanie jedności. Często powtarzał, że Bóg jest jednością, a jedność, którą powinni realizować chrześcijanie, nie jest niczym innym jak naśladowaniem jedności Boga.
Papież podkreślił także jasną wizję Kościoła, którą miał św. Ignacy. W liście do mieszkańców Smyrny prosił ich, by nie decydowali o tym co dotyczy życia Kościoła bez biskupa, pisząc: "Walczcie razem, biegnijcie razem, cierpcie razem...". Ojciec Święty przypomniał, że to św. Ignacy po raz pierwszy użył wobec Kościoła określenia "katolicki", czyli powszechny.
Św. Ignacy Antiocheński zdaniem Ojca Świętego zaprasza także dzisiejszych wiernych do utożsamienia się z Chrystusem, do naśladowania Go i poświęcenia się służbie Kościołowi i światu. "Kieruję do was to samo życzenie: miłujcie jeden drugiego sercem niepodzielnym. Mój duch ofiaruje się na ofiarę za was. (...) W Chrystusie bądźcie bez plamy" - zakończył Benedykt XVI cytując fragment jednego z listów św. Ignacego

ŚWIATOWY DZIEŃ WALKI Z UBÓSTWEM

Msza św. w Bazylice Archikatedralnej o godz. 12.00.

Obiad dla ubogich – na Placu Katedralnym św. Jana Pawła II o godz. 13.00

Międzynarodowy Dzień Walki z Ubóstwem, ang. International Day for the Eradication of Poverty – ustanowiony w 1992 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ (rezolucja 47/196 z 22 grudnia), obchodzony co roku w dniu 17 października. Pierwowzorem tej inicjatywy był obchodzony w tym dniu od roku 1987 przez organizacje pozarządowe w wielu krajach Światowy Dzień Sprzeciwu Wobec Nędzy, zainicjowany przez powstały we Francji międzynarodowy ruch ATD Czwarty Świat.
Dzień ten poświęcony jest najuboższym jako wyraz hołdu dla ofiar nędzy na całym świecie, znak solidarności i braterstwa z najuboższymi oraz zaangażowania się w poszanowanie i przestrzeganie Praw Człowieka. Obchody mają uświadomić opinii publicznej konieczność likwidacji ubóstwa na całym świecie, zwłaszcza w krajach rozwijających się, oraz zwrócić uwagę, że walka z ubóstwem stała się priorytetem na drodze rozwoju.

170. rocznica urodzin Władysława Bełzy

17.10.1847 urodził się Władysław Bełza, poeta, autor utworów dla dzieci, (m.in. Katechizm polskiego dziecka zaczynający się słowami: — Kto Ty jesteś? / — Polak mały. / — Jaki znak twój? / — Orzeł biały.). Zmarł 29 stycznia 1913 we Lwowie.

 

18.10. środa

ŚWIĘTO ŚW. ŁUKASZA, EWANGELISTY. Dzień św. Łukasza - patrona lekarzy.

Św. Łukasz Ewangelista, autor Ewangelii i Dziejów Apostolskich. W swojej Ewangelii, wizerunek Jezusa, przedstawiał jako lekarza ciała i ducha. Większość egzegetów uważała Łukasza Ewangelistę za osobę związaną z medycyną. Tym samym został on patronem lekarzy oraz grzeszników, ubogich i pokrzywdzonych. Dzień św. Łukasza był również dniem wszystkich ubogich, wyrzuconych poza nawias społeczeństwa ludzi a także dniem niewiernych co wiąże się z faktem, iż św. Łukasz Ewangelista, zanim przystał do św. Pawła, był poganinem.
Św. Łukasz prawdopodobnie po roku 40 został ochrzczony w Antiochii Syryjskiej, który wtedy był ważnym ośrodkiem chrześcijaństwa na Wschodzie. Został szybko uczniem św. Pawła i towarzyszył mu w podróży z Troady do Filippi w Macedonii. Potem wspólnie wybrali się do Jerozolimy i do Rzymu. Przebywał ze św. Pawłem aż do jego męczeńskiej śmierci w Rzymie. Trudno ustalić dokąd św. Łukasz udał się po śmierci św. Pawła i jaką śmiercią zakończył swoje życie. Według tradycji poniósł on śmierć męczeńską w Achai. Jego symbolem przedstawianym w sztuce jest wół, ponieważ zaczyna swą Ewangelię opisem ofiary Starego Testamentu.

Dzień Modlitw za Pracowników Służby Zdrowia

 

19.10. czwartek

święci męczennicy Jan de Brebeuf, Izaak Jogues, prezbiterzy, oraz Towarzysze

św. Paweł od Krzyża, prezbiter

św. Piotr z Alkantary, prezbiter

Bł. Jerzego Popiełuszki, prezbitera i męczennika

Bł. Ks. Jerzy Popiełuszko wcześniej Alfons Popiełuszko (ur. 14 września 1947 roku w Okopach,) – polski prezbiter rzymskokatolicki, był legendarnym kapelanem „Solidarności”, obrońca praw człowieka w PRL, zamordowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Poniósł śmierć męczeńską za swoje przekonania 19 października 1984 r. we Włocławku.

550. rocznica pierwszego wolnego flisu na Wiśle - ROK 2017 ROKIEM RZEKI WISŁY

19. października 1466 po trzynastoletniej wojnie z Krzyżakami został w Toruniu zawarty pokój, na mocy którego miasta pruskie nad Wisłą aż do jej ujścia w Gdańsku, weszły w skład Rzeczypospolitej jako nowa prowincja, nazwana „Prusami Królewskimi”, a później znana jako „Prusy Polskie”. Pierwszy raz w historii cały żeglowny bieg Wisły trafił pod polskie panowanie. I choć dopiero w roku 1496 król Jan Olbracht, w przywilejach piotrkowskich oświadczył, że: „Postanowiliśmy, aby żegluga na rzekach Królestwa naszego w górę i w dół z wszelkiego rodzaju towarami była wolna dla wszystkich ludzi jakiegokolwiek stanu, zakazując wszelkie przeszkody i cła….”, to powszechnie przyjmuje się, ze właśnie rok 1467 był pierwszym rokiem wolnej żeglugi na Wiśle. Rozpoczął się wtedy ponad 300 letni „Złoty Okres” żeglugi wiślanej. W 550. rocznicę pierwszego wolnego flisu Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd pokoleniom rodaków, którzy dzięki Wiśle i w oparciu o nią budowali tożsamość i potęgę Państwa Polskiego.

 

20.10. piątek

św. Jana Kantego, prezbitera

Św. Jan z Kęt (Kanty) (1390-1473). Św. Jan Kanty urodził się w 1390 roku w Kętach. Studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie później został profesorem. Pełnił funkcję kanonika i kustosza kolegiaty św. Floriana w Krakowie oraz przez krótki czas proboszcza w Olkuszu. Był człowiekiem żywej wiary i głębokiej pobożności. Kilkakrotnie pieszo pielgrzymował do Rzymu. Przez całe życie kapłańskie powstrzymywał się od spożywania mięsa. Niezwykle pracowity przepisywał manuskrypty Odnalezione niedawno rękopisy liczą 18000 stron (!). Słynął z wielkiego miłosierdzia. Nie mogąc zaradzić nędzy wyzbył się nawet własnego odzienia i obuwia. Zmarł 24 grudnia 1473 roku. Beatyfikował go Innocenty XI (1680), kanonizował Klemens XIII ( 1767). Jego relikwie spoczywają w kościele św. Anny w Krakowie. Jest patronem Polski, archidiecezji krakowskiej, Krakowa, profesorów, nauczycieli i studentów, szkół katolickich, "Caritasu". W ciągu długiego życia (83 lata) przyjaźnił się z wieloma świątobliwymi mężami i uczonymi. Patron profesorów i studentów.

 

21.10. sobota

św. Urszula, dziewica i męczennica

św. Kasper del Bufalo, prezbiter

bł. Jakuba Strzemię, biskupa

Bł. Jakub Strzemię (Strepa), biskup (1340-1409). Był franciszkaninem. Pełnił funkcję gwardiana misyjnego Stowarzyszenia Braci Pielgrzymujących dla Chrystusa we Lwowie. Zasłynął jako gorliwy misjonarz wschodnich Kresów. W 1391 roku został arcybiskupem Halicza na Rusi, gdzie konsekwentnie pracował nad ożywieniem życia religijnego w rozległej archidiecezji. Doradca Władysława Jagiełły. Senator. Prowadził życie skromne i ubogie. W swej pobożności miał szczególny kult do Najświętszego Sakramentu i NMP. Beatyfikowany przez Piusa VI (1790). Jego relikwie spoczywają w katedrze w Lubaczowie. Patron archidiecezji lwowskiej, Lwowa, prowincji franciszkanów konwentualnych.

50. rocznica śmierci bpa Kazimierza Tomczaka

Bp Kazimierz Tomczak. Był wychowankiem Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie, w którym ukończył gimnazjum. Studiował m.in. w Akademii Duchownej w Petersburgu, Paryżu i Fryburgu. Święcenia kapłańskie otrzymał 7 stycznia 1907. Przez 16 lat pracował jako profesor w warszawskim seminarium duchownym, gdzie wykładał teologię moralną, historię filozofii, archeologię chrześcijańską, liturgię, a także literaturę i język polski.
25 lutego 1927 papieża Pius XI mianował go pierwszym biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Sicca Veneria[1]. Święcenia biskupie otrzymał 3 kwietnia 1927 w archikatedrze warszawskiej. Udzielił mu ich kardynał Aleksander Kakowski. W 1936 był jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Łodzi.
6 września 1939 stanął na czele powołanego w Łodzi Komitetu Obywatelskiego. Do zadań Komitetu należało utrzymywanie w mieście ładu i porządku po opuszczeniu miasta przez władze polskie, a także reprezentowanie społeczeństwa miasta wobec niemieckich władz okupacyjnych. Aresztowany 9 listopada 1939 podczas dużej akcji łódzkiego gestapo przeciwko miejscowej inteligencji, tzw. Inteligenzaktion. osadzony na kilka dni w obozie przejściowym w fabryce Michała Glazera na Radogoszczu. Zwolniony, ale osadzony w areszcie domowym, w budynku łódzkiej kurii biskupiej.
6 maja 1941 wraz z Włodzimierzem Jasińskim, członkami kapituły katedralnej oraz pracownikami kurii biskupiej został internowany przez władze hitlerowskie. Do lutego 1945 był osadzony w klasztorze Ojców Reformatów w Bieczu. W 1943 wyjechał do Warszawy, gdzie przebywał do końca okupacji. Po powrocie do Łodzi pod koniec stycznia 1945, wobec ogromnych braków kadrowych w łódzkim Kościele, objął parafię Podwyższenia św. Krzyża, którą kierował do śmierci. Jednocześnie pełnił obowiązki biskupa. Jedną z jego inicjatyw była kuchnia dla najbiedniejszych.
20 października 1957 podczas głoszenia kazania w Piotrkowie Trybunalskim na poświęceniu ołtarza doznał wylewu krwi do mózgu, który skutkował paraliżem. Zmarł 21 października 1967. Pochowany został na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Powszechnie przez środowiska katolickie uznawany za najwybitniejszego teologa łódzkiego Kościoła.

 

22.10. niedziela

29. NIEDZIELA ZWYKŁA

św. Jana Pawła II, papieża

św. Donat, biskup

bł. Tymoteusz Giaccardo, prezbiter

św. Salome, uczennica Pańska

W Bełchatowie: Uroczystość Św. Jana Pawła II Papieża - Głównego Patrona Miasta

Decyzją Stolicy Apostolskiej z dn. 2. października 2012 r. błogosławiony Jan Paweł II został Patronem Miasta Bełchatowa. Uroczystości związane z nadaniem Bełchatowowi patronatu odbyły się 21 października 2012 r. W obchodach wzięli udział dostojnicy Kościoła Katolickiego z Arcybiskupem Metropolitą Łódzkim ks. Markiem Jędraszewskim i Dziekanem Dekanatu Bełchatowskiego ks. Prałatem Januszem Krakowiakiem, posłowie i senatorowie, samorządowcy Miasta Bełchatowa i Powiatu Bełchatowskiego, goście z partnerskiego miasta
Patronat Jana Pawła II to coś o wiele więcej niż tylko nadanie papieskiej nazwy dla kolejnej ulicy czy placu. Taki akt oznacza bowiem bezpośrednie zawierzenie miasta wstawiennictwu błogosławionego papieża Polaka, ale także – a może przede wszystkim – wyrażenie woli postępowania w życiu społecznym zgodnie z normami jego nauczania.
Jan Paweł II (Karol Wojtyła) urodził się 18.05.1920 w Wadowicach. Wyświęcony na prezbitera w Krakowie kontynuował studia teologiczne w Rzymie. Po powrocie do kraju pełnił różne obowiązki duszpasterskie i akademickie. Mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji
krakowskiej, w roku 1964 został jej arcybiskupem metropolitą. Uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II. 16 października 1978 wybrany na papieża, przyjął imię Jana Pawła II. Msza św. inauguracyjna odbyła się na placu św. Piotra w Watykanie 22 października 1978 roku. Jako gorliwy pasterz otaczał szczególną troską, przede wszystkim, rodziny, młodzież i ludzi chorych. Odbył liczne podróże apostolskie do najdalszych zakątków świata. Szczególnym owocem jego spuścizny duchowej są, m.in.: bogate magisterium, promulgacja Katechizmu Kościoła Katolickiego, Kodeksu Prawa Kanonicznego Kościoła łacińskiego i Kościołów wschodnich. Zmarł w Rzymie, 2 kwietnia 2005, w wigilię II Niedzieli Wielkanocnej, czyli Miłosierdzia Bożego. Beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI w niedzielę Miłosierdzia Bożego 1.05.2011 roku. Kanonizowany, wraz z Janem XXIII, przez papieża Franciszka w niedzielę Miłosierdzia Bożego 27.04.2014 roku.

Światowa Niedziela Misyjna Zbiórka ofiar

Misje to różnego rodzaju przedsięwzięcia, w których wysłani przez Kościół głosiciele Ewangelii idą na cały świat, realizując nakaz Chrystusa. Misjonarze podejmują wysiłek ewangelizacji i tworzenia Kościoła wśród narodów i grup społecznych, które nie wierzą w Chrystusa. Z posiewu Słowa Bożego mają się zrodzić nowe Kościoły partykularne, wyposażone we własne siły i własną dojrzałość.
W dziele ożywiania ducha misyjnego główną rolę odgrywają Papieskie Dzieła Misyjne, w skład których wchodzą:
Papieskie Dzieło Dziecięctwa Misyjnego (istnieje od 160 lat),
Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary,
Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła,
Papieska Unia Misyjna.

Zbiórka ofiar na tacę na Papieskie Dzieła Misyjne

22-28. 10. Tydzień Misyjny

Niedziela Misyjna rozpoczyna Tydzień Misyjny

69. rocznica śmierci Sł. Bożego Augusta Hlonda

August Hlond (ur. 5 lipca 1881 w Brzęczkowicach, zm. 22 października 1948 w Warszawie) – polski biskup rzymskokatolicki, salezjanin, biskup diecezjalny katowicki w 1926, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański w latach 1926–1946, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski w latach 1946–1948, prymas Polski w latach 1926–1948, kardynał prezbiter od 1927, Sługa Boży Kościoła katolickiego. Proces beatyfikacyjny Augusta Hlonda trwa od 1992.

 

23.10. poniedziałek

św. Jan Kapistran, prezbiter

św. Józef Bilczewski, biskup św. Seweryn Boecjusz

 

24.10. wtorek

św. Antoni Maria Claret, biskup

bł. Jan Wojciech Balicki, prezbiter

bł. Kontard Ferrini

bł. Józefina Leroux, dziewica i męczennica

św. Alojzy Guanella, prezbiter

 

25.10. środa

święci męczennicy Chryzant i Daria

św. Bernard Calvo, biskup

 

26.10. czwartek

bł. Celina Borzęcka, zakonnica

święci męczennicy Lucjan i Marcjan

bł. Bonawentura z Potenzy, prezbiter

św. Fulcjusz z Pawii, biskup

św. Dymitr z Salonik, męczennik

 

27.10. Pt

święci męczennicy Sabina, Wincenty i Chrestyna św. Frumencjusz, biskup

22. rocznica śmierci bpa Jana Wawrzyńca Kulika

Bp. Jan Wawrzyniec Kulik urodził się 24 czerwca 1918 w Milejowie. W latach 1932–1937 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie złożył egzamin dojrzałości. W 1937 rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi, które po wybuchu II wojny światowej kontynuował w Szczawinie, dokąd przeniesiono seminarium. Po jego zamknięciu przez okupanta dalsze studia odbył w pallotyńskim Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie w latach 1940–1941 i w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu w latach 1941–1944. Święceń prezbiteratu udzielił mu 3 czerwca 1945 w katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi miejscowy biskup diecezjalny Włodzimierz Jasiński. W latach 1951–1953 studiował prawo kanoniczne na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując magisterium. Dalsze studia odbył w latach 1952–1955, kończąc je doktoratem na podstawie dysertacji Stan prawny Kościoła rzymskokatolickiego w Królestwie Kongresowym (1815–1830) uzyskanym na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.
W latach 1945–1948 pracował jako wikariusz w parafii św. Benedykta i św. Anny w Srocku. Od 1948 do 1953 był
administratorem parafii św. Wojciecha w Niesułkowie, w międzyczasie także administratorem parafii św. Barbary w Skoszewach. W latach 1954–1957 pracował w diecezji warmińskiej jako notariusz kurialny, wiceoficjał sądu biskupiego, obrońca węzła małżeńskiego, wykładowca prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym Hosianum i kapelan Wojewódzkiego Szpitala im. Mikołaja Kopernika w Olsztynie. Po powrocie do diecezji łódzkiej został w 1957 ustanowiony wicekanclerzem, a rok później kanclerzem kurii diecezjalnej. Był także sędzią sądu biskupiego, rektorem kościoła św. Urszuli w Łodzi, kapelanem urszulanek szarych, a także sekretarzem pomocniczym II synodu diecezjalnego.
15 lipca 1959 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Rhandus. Święcenia biskupie otrzymał 4 października 1959 w katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi. Konsekrował go kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski, w asyście biskupów łódzkich: diecezjalnego Michała Klepacza i pomocniczego Jana Fondalińskiego. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Illum crescere – me minui” (Aby On wzrastał, mnie trzeba się umniejszać). W październiku 1959 został ustanowiony wikariuszem generalnym diecezji. W kurii diecezjalnej pełnił funkcje: przewodniczącego Referatu (Wydziału) Duszpasterskiego, Rady Administracyjnej, Komisji ds. Cmentarzy, Komisji Organistowskiej, Komisji ds. Księży Emerytów oraz Komisji ds. Budowlanych i Konserwatorskich. Należał do kolegium konsultorów i rady kapłańskiej. Po śmierci biskupa Michała Klepacza od stycznia 1967 do października 1968 zarządzał diecezją jako wikariusz kapitulny. Został ustanowiony kanonikiem gremialnym łódzkiej kapituły katedralnej, w której od 1972 pełnił funkcję dziekana. W latach 1970–1995 był proboszczem parafii Najświętszego Serca Jezusowego i św. Marii Małgorzaty Alacoque w Łodzi. Jednocześnie w latach 1975–1990 sprawował funkcję dziekana dekanatu Łódź-Północ, następnie w latach 1990–1995 dekanatu Łódź-Radogoszcz. 10 lipca 1993 ustąpił z urzędu biskupa pomocniczego łódzkiego.
W Episkopacie Polski był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Duszpasterstwa Dobroczynnego, przewodniczącym Podkomisji ds. Duszpasterstwa Ludzi Sędziwych, Chorych i Inwalidów, a także członkiem Podkomisji ds. „Księżówki” w Zakopanem. W latach 1963 i 1965 uczestniczył w II i IV sesji Soboru Watykańskiego II.
Asystował podczas sakry biskupów łódzkich – diecezjalnego Józefa Rozwadowskiego (1968) i pomocniczych: Bohdana Bejzego (1963), Władysława Ziółka (1980) i Adama Lepy (1988).
Zmarł 27 października 1995 w Łodzi. 31 października 1995 został pochowany na cmentarzu parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Łodzi.

 

28.10. sobota

ŚWIĘTO ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW SZYMONA I JUDY TADEUSZA

Święty Szymon jest najmniej znanym z grona Dwunastu. Ewangelia – poza jednym wyjątkiem – wspomina o nim wyłącznie, gdy wymieniane są imiona Apostołów. Ewangeliści Mateusz i Marek nadają mu tytuł Kananejczyk (Mt 10,4; Mk 3,18) tłumaczony w ostatnich wydaniach Biblii Tysiąclecia jako Gorliwy.
Wcześniej sugerowano że Szymon Kananejczyk pochodził z Kany Galilejskiej i był to właśnie ów młodzieniec, na którego weselu Chrystus przemienił wodę w wino. Łukasz nadaje mu wprost przydomek Zelotes, czyli Gorliwy. Wedle tej tradycji Szymon miał głosić Ewangelię wspólnie z Judą Tadeuszem i wspólnie z nim ponieść śmierć męczeńską. Właśnie dlatego ich święto obchodzone jest wspólnie. Niewiele więcej wiemy o Świętym Judzie Tadeuszu. Ewangelie przekazują, że nosił przydomek Tadeusz, czyli Odważny. Był bratem św. Jakuba Młodszego.

103. rocznica bitwy łódzkiej

ZMIANA CZASU Z LETNIEGO NA ZIMOWY

Przesunięcie wskazówek zegara o 1 godzinę do tyłu.

 

29.10. niedziela

30. NIEDZIELA ZWYKŁA

św. Felicjan, męczennik

bł. Michał Rua, prezbiter

Uroczystość Rocznicy Poświęcenia Kościoła Własnego

W ciągu roku są dwa dni, szczególnie ważne dla każdej świątyni: dzień jej patrona i rocznica jej poświęcenia. Pierwszy z nich jest odpowiednikiem naszych imienin - w tym dniu w kościele obchodzona jest uroczystość odpustowa (często przenoszona - ze względu na możliwość uczestnictwa większej liczby wiernych - na najbliższą niedzielę). Dzień Rocznicy Poświęcenia Kościoła jest analogią do wspomnienia dnia przyjęcia chrztu. Przez chrzest człowiek staje się dzieckiem Bożym; przez poświęcenie świątynia staje się budynkiem przeznaczonym do wyłącznej służby Bożej. Odtąd nie może on służyć żadnym świeckim celom.
W Bazylice Archikatedralnej i kościołach niepoświęconych oraz obchodzących rocznicę w innym terminie - przypada niedziela zwykła. W pozostałych można uzyskać odpust zupełny za nawiedzenie kościoła z racji Uroczystości
Rocznicy. Podczas nawiedzenia należy pobożnie odmówić Ojcze nasz i Wierzę.
W kościołach konsekrowanych z wyjątkiem Bazyliki Archikatedralnej zapala się 12 lub 4 świece przy miejscach namaszczenia ścian.

Na cmentarzach zbiórka ofiar na potrzeby wyższego Seminarium Duchownego

 

30.10. poniedziałek

bł. Benwenuta Bojani

bł. Dominik Collins, zakonnik i męczennik

 

31.10. wtorek

św. Alfons Rodriguez, zakonnik

bł. Anioł z Acri, prezbiter

św. Wolfgang, biskup

Noc Świętych w Bazylice Archikatedralnej w Łodzi, godz.19.00.
Na cmentarzach zbiórka ofiar na potrzeby wyższego Seminarium Duchownego

500 lat temu rozpoczęła się reformacja

Za symboliczny początek reformacji przyjmuje się ogłoszenie 31 października 1517 roku przez ks. dr Marcina Lutra, augustiańskiego zakonnika i wykładowcy na Uniwersytecie w Wittenberdze (Niemcy) 95 tez wzywających do reformy katolickiej nauki o odpustach oraz życia religijnego w Kościele. Tezy M. Lutra nie odbiegały jeszcze od ortodoksji katolickiej, niemniej zostały one odrzucone przez władzę kościelną. W 1529 roku podczas sejmu w Spirze doszło do otwartego protestu zwolenników reformacji luterańskiej z 6 księstw i 14 miast niemieckich przeciwko cesarzowi i Kościołowi papieskiemu. Rok ten można uznać za początek nowych organizmów kościelnych, zwanych potocznie Kościołami protestanckimi, które odrzuciły władzę papieża.

 

gallery/10-01 św teresa z lisieux
gallery/10-02 św aniołowie stróżowie
gallery/10-04 św franciszek z asyżu
gallery/10-05 św faustyna
gallery/10-07 nmp różańcowa
gallery/różaniec
gallery/10-09 bł wincenty kadłubek
gallery/10-11 sw. jan xxiii
gallery/10-13 bł honorat koźmiński
gallery/10-15 poświęcenie bazyliki archikatedralnej
gallery/10-15 św teresa z avila
gallery/10-15 sł anzelm gądek
gallery/10-16 św. jadwiga śląska
gallery/10-17 św. ignacy antiocheński
gallery/10-18 św. łukasz ew
gallery/10-19 bł jerzy popiełuszko
gallery/10-20 św jan kanty
gallery/10-21 bł jakub strzemię
gallery/10-22 św jan paweł 2
gallery/10-22 słb august hlond
gallery/10-28 św juda tadeusz ap
gallery/10-28 św szymon ap
gallery/10-03 karol szymanowski
gallery/10-08 fundacja dzieło nowego tysiąclecia
gallery/10-11 halina poświatowska
gallery/10-12 św mb aparecidy
gallery/10-15 tadeusz kościuszko
gallery/10-17 władysław bełza
gallery/10-19 rok rzeki wisły
gallery/10-21 bp kazimierz tomczak
gallery/10-27 bp jan wawrzyniec kulik